Αγαπητά μου Γιάννενα, Δεν πίστευα ότι θα μου λείπατε τόσο…

1788

Αγαπητά μου Γιάννενα,

 

Δεν πίστευα ότι θα μου λείπατε τόσο. Μου λείπουν τα τσίπουρα στη Γαριβάλδη, που πίναμε τις ποτάρες μας στην Ανεξαρτησίας, που περιμέναμε με αγωνία αν ο μεζές θα τρώγεται, που κάναμε τα ψώνια μας στο κέντρο, τα σουβλάκια μας, το τρέξιμο στο Παραλίμνιο, τα στόρις μας με θέα τη λίμνη, τα φοιτητοπάρτι μας στην Δόμπολη, τα πρωινά εργαστήρια που πηγαίναμε αναγκαστικά, ο καφές στο κυλικείο, η μουσική ο έρωτας και η αγάπη.

Αυτή τη στιγμή που σου γράφω μένω σπίτι. Μακριά από την πόλη – έρωτα. Κάνω τα μαθήματα μου μέσω internet, πήραμε αρνάκι να ψήσουμε στο φούρνο και αναπολώ τις παλιές καλές στιγμές.

Όμως θέλω να σου δώσω μια υπόσχεση, θα νικήσουμε και θα επιστρέψω να ζήσουμε καινούργιες εμπειρίες. Δεν θέλω να ζω με αναμνήσεις, θα έρθω να δημιουργήσουμε καινούργιες!

Ελπίζοντας να απαντήσεις σύντομα

Καλό Απόγευμα

Α.Σ.