Πτυχίο, μία λέξη, χιλιάδες μικρά εγκεφαλικά

271

Μια λέξη κι ένα χαρτί που ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα χαρούν και φέτος και σίγουρα δεν είμαστε εμείς αυτοί.

Όταν βρισκόμαστε εν μέσω εξεταστικής και δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα τι μαθήματα να δώσουμε καλά-καλά, όταν έχουμε πάρει τα μισά βιβλία από αυτά που έχουμε δηλώσει, γιατί τα υπόλοιπα έπεφταν μακριά και «πού να τρέχεις τώρα;», όταν οι σημειώσεις απ’ όλο το εξάμηνο είναι ανύπαρκτες και γενικότερα τίποτα δεν είναι με το μέρος μας, τότε για ποιο πτυχίο μιλάμε;

Για να φτάσεις σ’ αυτό, πρέπει πρώτα να περνάς και κανένα μάθημα στην εξεταστική, αλλιώς καλό είναι να αποδέχεσαι τη μοίρα σου.

Ας την αποδεχτούμε λοιπόν όλοι μαζί κι ας κλάψουμε… 

 

Άλλος ένας Σεπτέμβρης μας περιμένει, να προσπαθήσουμε να κάνουμε εκεί την τύχη μας, αλλά άμα μέχρι τότε δεν αλλάξουμε μυαλά, δε βλέπω ν αλλάζουν πολλά. Ας είμαστε όμως αισιόδοξοι, μην πάμε και με τέτοια ψυχολογία.

Από την άλλη βέβαια, καλό είναι να μην έχουμε κι αυταπάτες.

Άμα θέλουμε να κάνουμε πραγματάκια την επόμενη φορά, τότε κάτι σκονάκια, κινητά, «ας ευχηθούμε ο μπροστινός μου να έχει διαβάσει», τάματα, κλπ ας μείνουν απλώς στο μυαλό κι ας επιλέξουμε το δρόμο του διαβάσματος για μία φορά έστω. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να επιφυλλάσσει ένας καθηγητής;!

Αλλά για να γκρινιάξω άλλο λίγο για το γεγονός πως αυτήν την εξεταστική δεν κάναμε τίποτα πάλι, να πω ότι όταν έχεις ολόκληρες διακοπές Χριστουγέννων/Πάσχα να στρωθείς κι αντ’ αυτού επιλέγεις να κάνεις βολτούλεςε αυτά παθαίνεις! Ό,τι δίνεις παίρνεις λένε. Δε δώσαμε απολύτως τίποτα, άρα δεν μπορούσαμε να πάρουμε και τίποτα.

 

Πώς το λένε αυτό στη δόλια τη μάνα που περιμένει τα καλά τα νέα εδώ και τόσο καιρό δεν ξέρω… Που τη φλομώνουμε στο ψέμα συνεχώς, λέγοντας πως 4-5 μαθηματάκια είναι μωρέ και τελειώσαμε. Και τι να της πεις;

Χρωστάω τα κέρατά μου, δεν ξέρω καν πού έχει φτάσει ο αριθμός, δεν το βλέπω να παίρνω πτυχίο πριν αποκτήσω κανά εγγόνι; 

Πες μου πως δεν είμαι η μόνη που κάθε φορά όταν τελειώνει η εξεταστική, κάθομαι μες στις τύψεις, σκέφτομαι τι έκανα λάθος και υπόσχομαι την επόμενη φορά να φερθώ πιο ώριμαΆλλο που κάνω ξανά τα ίδια όταν έρχεται εκείνη η ώρα.

 

Αλλά δε βαριέσαι; Οκ, δε θα το πάρουμε το ρημαδοπτυχίο φέτος, δε χάθηκε κι ο κόσμος!

Το ότι δεν κάτσαμε να διαβάσουμε σημαίνει τουλάχιστον ότι είχαμε κάτι άλλο, σύμφωνα μ’ εμάς, πιο ενδιαφέρον να κάνουμε. Περάσαμε καλά κι αυτό μετράει. Είναι η ηλικία τέτοια που προτιμάει τη διασκέδαση από τις υποχρεώσεις, συγγνώμη κιόλας! Προφανώς δε μειώνω την αξία του πτυχίου ή οτιδήποτε τέτοιο, αλλά 1-2 μήνες πιο αργά να έρθει, δε θα πέσουμε να πεθάνουμε.

Αρκεί κάποια στιγμή να έρθει… Μην επαναπαύεσαι επειδή είπα να ελαφρύνω λίγο το κλίμα προς το τέλος. Ό,τι έγραψα πιο πάνω συνεχίζει να ισχύει και για σένα και για μένα!

Πηγή: neopolis.gr