Είναι ανθρώπινο να λέμε ένα «χρόνια πολλά» στους πρώην

293

Πρώην. Μία περίεργη κι άβολη λέξη. Αμήχανη από μόνη της, χωρίς να χρειαστεί να κάνεις πολλά-πολλά. Είναι ο άνθρωπος με τον οποίο έχεις ζήσει πράγματα, έχεις χτίσει στιγμές, έχεις προσαρμόσει συνήθειες, έχεις λατρέψει ή έχεις μισήσει. Είναι ο άνθρωπος, με τον οποίο έχεις χαμογελάσει κι έχεις συγκινηθεί. Κι όταν μια σχέση τελειώνει, ξέρεις κι εσύ καλά πως όταν φύγει ο εγωισμός, πάντα μένουν μόνο οι όμορφες στιγμές. Ανεξίτηλες. Εκεί να σου θυμίζουν τις εμπειρίες και τα όνειρα που κάνατε μαζί. Το γλυκό αυτό λοιπόν χαμόγελο σε συνοδεύει μαζί με την ανάμνηση.

Βέβαια, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Γενικότερα βασικά, να θυμάσαι πως η ανάμνηση που μας μένει απ’ τον κάθε άνθρωπο είναι ο τρόπος που μας έχει συμπεριφερθεί. Αυτός ο ίδιος ορίζει πώς θα τον θυμόμαστε.

Αν με ρωτήσεις, για το αν πρέπει να υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα σε δύο πρώην, θα σου απαντήσω πως όχι. Όταν μια σχέση έχει τελειώσει και έχει μπει οριστικό τέλος δε βλέπω το λόγο να υπάρχει παραπάνω απ’ την επιτρεπόμενη επαφή. Για να μιλάτε για το χτες; Για να είστε φίλοι; Δεν μπορείτε να είστε φίλοι και δεν αξίζει να μπαίνετε σ’ αυτήν τη διαδικασία.

Υπάρχουν όμως στιγμές, που η επικοινωνία μπορεί να υπάρχει. Γιορτές, γενέθλια, επιτυχίες επαγγελματικές ή άσχημες στιγμές, που ένα μήνυμα ίσως είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για έναν άνθρωπο που έχεις αγαπήσει και με τον οποίο κάποτε είχες κάποιες ωραίες στιγμές.

Το γεγονός ότι η σχέση σας έλαβε τέλος, για οποιοδήποτε λόγο, δε σημαίνει ότι έτσι απλά μπορείς να διαγράψεις τη μνήμη αυτού του ανθρώπου ή να ξεχάσεις τις στιγμές που έχεις ζήσει μαζί του. Κι αν προσπαθήσεις και το κάνεις επίτηδες από μίσος και θυμό δε θα το πετύχεις. Το μίσος καμιά φορά είναι πιο δυνατό συναίσθημα απ’ την αγάπη και το μόνο που θα καταφέρεις είναι να έχεις πιο έντονη την ανάμνηση.

Η επικοινωνία μέσω ενός μηνύματος για να ευχηθείς, δε σε κάνει τίποτα λιγότερο από άνθρωπο. Το να κάνεις αισθητή την παρουσία σου για ένα χρόνια πολλά, δηλώνει σεβασμό και καλοσύνη. Ειδικότερα σ’ έναν «τωρινό» πρώην. Δεν υπάρχει κακοπροαίρετη ευχή. Υπάρχει μόνο η ανθρώπινη ευχή. Αυτή που σε κάνει να αισθάνεσαι άνετα με τον εαυτό σου και με τα συναισθήματά σου. Πρόσεχε όμως! Αν δεν έχει σβήσει μέσα σου η φλόγα και το κάνεις ελπίζοντας κάτι, καλύτερα να μην το κάνεις καθόλου, γιατί η ανωτερότητα απ’ την επιπολαιότητα, είναι ένα τσιγάρο δρόμος.

Τώρα, το αν κάποιος πρώην απ’ το πιο μακρύ παρελθόν έχει γενέθλια και τον θυμηθείς, τότε ναι, στείλε ένα μήνυμα. Άλλωστε σε ποιον δεν αρέσει να τον θυμούνται στα γενέθλιά του; Δε χρειάζεται κάποιος συγκεκριμένος λόγος για να ευχηθείς σ’ έναν άνθρωπο. Καλή θέληση, αγάπη κι ένα χαμόγελο χρειάζεται. Να νιώθεις ότι θέλεις να το κάνεις. Να πηγάζει από μέσα σου μια δύναμη που να το θέλει. Αν δεν είναι τόσο έντονο πάλι θα το νιώσεις κι αυτό. Κι όπως θα σου περάσει απ’ το μυαλό έτσι θα σου φύγει.

Stay cool και θα καταλάβεις τι πρέπει να κάνεις. Αν εσύ είσαι άνετος με τον εαυτό σου θα σου δείξει το δρόμο. Στην τελική ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος; Θα κάνεις αυτό που θέλεις χωρίς να σε νοιάζει τίποτα. Θα κάνεις αυτό που αισθάνεσαι και πίστεψέ με, θα βγει σε καλό. Αρκεί να ξέρεις, γιατί το κάνεις. Μην έχεις αυταπάτες για επανασύνδεση μέσω ενός μηνύματος που λέει: «Χρόνια πολλά να είσαι πάντα γερός. Ελπίζω να είσαι καλά!». Να το κάνεις με χαμόγελο και να ξέρεις πάντα πως εσύ είσαι σωστός.