To Χριστουγεννιάτικο “διάβασμα” που ποτέ δεν είναι διάβασμα!

1851

Αγαπητέ φοιτητή,

Κάπου στο μεσοδιάστημα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς –σήμερα, αύριο, μεθαύριο– περνάει φευγαλέα απ’ το μυαλό σου ότι έχεις και μια σχολή κι ότι η αλλαγή του χρόνου, μαζί με πολλά άλλα, για σένα σημαίνει κι εξεταστική!

Ξέρω, ποτέ δεν τη συμπάθησες αυτή τη λέξη, όπως και κανένας μας άλλωστε. Μακράν η χειρότερη περίοδος του χρόνου για κάθε φοιτητή. Και γι’ αυτό, βέβαια, φταίμε εμείς και κανένας άλλος. Ποιος σου είπε, αγαπητέ συμφοιτητή, ότι οι 500 σελίδες του βιβλίου μαθαίνονται μέσα σε 48 –άντε το πολύ– πολύ 72- ώρες;

Τώρα θα μου πεις κι εσύ πως αλλιώς τα κανόνιζες κι αλλιώς σου προέκυψαν. Ότι την πρώτη μέρα του εξαμήνου ξεστόμισες κι εσύ τη φράση «Θα διαβάζω λίγο κάθε βδομάδα, ώστε να τα έχω υπό έλεγχο και να μη μαζευτούν πολλά στην εξεταστική». Κι η παρέα σου γέλασε. Γιατί η παρέα σου ξέρει. Ξέρει ότι εσύ δεν πρόκειται να κλειστείς σπίτι και να διαβάσεις παρά μόνο αν ο χρόνος σε πιέζει ασφυκτικά κι είναι η ύστατή σου επιλογή.

Κι αφού παραμυθιάσαμε καλά-καλά τον εαυτό μας ότι θα είμαστε συνεπείς στην υποχρεώσεις μας, έφτασαν Χριστούγεννα και δεν έχουμε ανοίξει ούτε ένα βιβλίο. Μερικοί δεν ξέρουν καν τι χρώμα έχει το εξώφυλλο και τι συμπεριλαμβάνεται στην ύλη. Είστε λίγο πιο τραγικούληδες εσείς, να το ξέρετε.

«Δεν πειράζει, μωρέ, έχουμε χρόνο ακόμα. Θα διαβάσουμε από τώρα μέχρι την εξεταστική κι όλα θα πάνε καλά». Δεύτερο ψέμα. Αναρωτιέμαι ώρες-ώρες αν όντως τα πιστεύεις ή αν τα λες μόνο και μόνο για να τ’ ακούς εσύ. Πότε διάβασες Χριστούγεννα, καλέ μου άνθρωπε; Ανήμερα και δεύτερη μέρα είναι αργία για όλο τον κόσμο, σιγά μην ανοίξεις βιβλίο εσύ. Παραμονή προετοιμάζεσαι ψυχολογικά για το μεγάλο γεγονός που έπεται. Θες και δυο μέρες μετά να συνέλθεις απ’ το πολύ ποτό και φαγητό, αμέσως-αμέσως πάνε οι μισές διακοπές.

Ε και τις υπόλοιπες μισές δε θα μαζευτεί η παλιοπαρέα απ’ το σχολείο, τώρα που δε λείπει κανένας σε μακρινές φοιτητικές πόλεις; Δε θα δεις τους κολλητούς σου που σου έλειψαν τόσο καιρό; Κι οι τέσσερις-πέντε μέρες που απέμειναν, μέχρι να πάρεις απόφαση ότι πρέπει να διαβάσεις, θα περάσουν κι αυτές.

Εξάλλου τα Χριστούγεννα πάντα κάτι έκτακτο τυχαίνει. Γι’ αυτό αν καταφέρεις να βρεις καμιά κενή ώρα να ανοίξεις το βιβλίο, να είσαι απόλυτα ικανοποιημένος. Σταμάτα πια να τρέφεις φρούδες ελπίδες και γίνε λίγο ρεαλιστής.

Θα διαβάζουμε πάντα ενόψει εξεταστικής. Κι αυτό βέβαια θα είναι το μέγα λάθος μας. Όσο περνάνε τα έτη, συμβιβαζόμαστε πλέον μ’ αυτή την ιδέα. Η ευθύνη βαραίνει εμάς και μόνο. Προτιμούμε να περάσουμε είκοσι ψυχοφθόρες μέρες χαμένοι απ’ τον έξω κόσμο, χωρίς να ξέρουμε ούτε τι καιρό κάνει και με το χρόνο να μην είναι σύμμαχός μας, αλλά να μας πιέζει διαρκώς. Ή τουλάχιστον το προτιμούμε από ένα εξάμηνο προγράμματος, τυπικότητας και συνέπειας.

Τι να κάνουμε; Έτσι είμαστε κι έτσι θα είμαστε, της τελευταίας στιγμής! Εξάλλου, φοιτητές είμαστε. Πάντα θα μπορούμε να δικαιολογήσουμε μια πιθανή αποτυχία μας με τα δύσκολα θέματα, τον στριμμένο καθηγητή που μας έκοψε, τη σελίδα που δε θυμόμασταν καλά… Αυτά βέβαια στους άλλους, όχι σε εμάς.

Εμείς απλώς ελπίζουμε ότι και πάλι η τύχη και το αφαιρετικό μας διάβασμα θα μας ευνοήσει και το μυαλό μας μπορεί να τα καταφέρει και να θυμηθεί πολλά σε περιορισμένο χρόνο!

Συντάκτης: Βασιλική Γουγούλα
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη
pillowfights.gr