Τα SOS για τον πνιγμό

846

Πολύ ωραία η θάλασσα πολύ ωραίες οι διακοπές, αλλά ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει! Αν λοιπόν κάποιος άνθρωπος χρειαστεί τη βοήθειά μας επειδή πνίγεται πρέπει να ξέρουμε τα βασικά για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση.

Το πρώτο που κάνουμε είναι να φωνάξουμε για να μας ακούσει κάποιος ναυαγοσώστης στην περίπτωση που υπάρχει. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει ναυαγοσώστης, προσπαθούμε να βρούμε τρόπο να βγάλουμε το άτομο έξω από τη θάλασσα με τη χρήση κάποιου βοηθητικού μέσου: σχοινί, σωσίβιο, πετσέτα, το χέρι μας. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, τότε βουτάμε εμείς να το βγάλουμε έξω από το νερό, πάλι αν είναι δυνατό με τη βοήθεια κάποιου αντικειμένου που επιπλέει, γιατί θα είναι πολύ δύσκολο να βγάλουμε μόνο με τα χέρια μας έναν άλλον άνθρωπο από το νερό.

Αφού βγούμε στη στεριά, προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με τον άνθρωπο για να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκεται και καλούμε ασθενοφόρο. Αν έχει εισπνεύσει νερό, ξεκινά μια διαδικασία στο σώμα του η οποία έχει ως άμεσο αποτέλεσμα τον πνιγμό και την καρδιακή ανακοπή μέσα στις επόμενες 72 ώρες (δευτερεύον πνιγμός). Σε περίπτωση που έχει ήδη χάσει τις αισθήσεις του, τσεκάρουμε να δούμε αν αναπνέει, ανοίγοντας το στόμα του, γυρνώντας το κεφάλι του με προσοχή πίσω και ελέγχοντας το στήθος του αν ανεβοκατεβαίνει για δέκα δευτερόλεπτα. Αν δεν αναπνέει, τότε αμέσως θα πρέπει να καλέσουμε το 166, αν δεν γνωρίζουμε πρώτες βοήθειες, για να μας δώσουν οδηγίες από εκεί. Συνήθως οι οδηγίες από το 166 αφορούν μόνο συμπιέσεις καρδιάς, οι οποίες αιματώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον εγκέφαλο και τα ζωτικά όργανα του σώματος κρατώντας τα «ζωντανά», ώστε με το που θα φτάσει ασθενοφόρο να λειτουργήσουν στο καλύτερο δυνατό επίπεδο οι ενέργειες των εξειδικευμένων διασωστών – Α΄βοήθειες, φάρμακα, απινίδωση.

Αν πάλι γνωρίζουμε πώς δίνονται σωστά οι πρώτες βοήθειες, τότε πρέπει να του κάνουμε εμφυσήσεις και καρδιακές συμπιέσεις με ρυθμό 30/2, ήτοι τριάντα καρδιακές συμπιέσεις και δύο εμφυσήσεις διάσωσης.